PRAWDZIWOŚĆ BIBLII - SŁOWA BOŻEGO

"Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny."
                                                                    Ewangelia Jana 3,16


Zafrasowała mnie dzisiaj pewna historyjka, o której czytałem, a zamieszczona została w kalendarzu "Dobry Zasiew". Chciałbym ją streścić :
Starsza kobieta, sprzedająca kwiaty na targu, gdy nie było kupujących, otwierała swoją Biblię i ją czytała. Pewnego dnia jej stały klient, zapytał ją, co tak ciągle czyta. Jaka to interesująca książka?
Kobieta odpowiedziała mu, że to Biblia, Słowo Boże!
Mężczyzna zapytał ją, skąd wie, że to jest Słowo Boże? I kto jej to powiedział?
On sam- odpowiedziała kobieta. A klient z drwiną w głosie: to pani rozmawia z Bogiem?
Kwiaciarka dłuższą chwilę zastanawiała się, jak dowieść temu człowiekowi, że Biblia rzeczywiście jest Słowem Bożym, przez które Bóg przemawia do ludzi. Spojrzała do góry i wskazując na Słońce,
zapytała:- czy może mi pan udowodnić, że to jest Słońce? Przecież to oczywiste i nie trzeba tego
udowadniać - przecież daje światło i ciepło, a to najlepszy dowód, odrzekł mężczyzna.
Kobieta odpowiedziała mu na to, że tak samo jest z jej księgą.
Najlepszym dowodem na to, że Biblia jest Słowem Bożym, jest to, że daje mi wewnętrzne światło i ciepło !
Czyż to nie wspaniałe świadectwo !
Życzę każdemu, kto sięgnie do Słowa Bożego zawartego w Piśmie Świętym,
by dawało mu  radość, światło i ciepło !

..."NIE ZATWARDZAJCIE SERC WASZYCH..."

"Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych".
                                            List do Hebrajczyków 4,7
W czasie dzisiejszego studiowania Słowa Bożego, poruszony zostałem tekstem, który znajduje się na dzisiejszej kartce kalendarza "Dobry Zasiew 2011"
Chciałbym, by i inni mogli poznać, co zrobiło na mnie tak wielkie wrażenie.

  Pewien młody mężczyzna od wielu tygodni leżał poważnie chory w szpitalu.Ponieważ jednak choroba nie dawała się w znaki,miał nadzieję, że niebawem wyzdrowieje.Dlatego niczego nie dopuszczał do siebie o śmierci.Pielęgniarka znała jednak diagnozę o rychłej jego śmierci.W modlitwie wołała do Boga, by myśli tego człowieka skierowane zostały na wieczność.Któregoś dnia odwiedziła go córeczka, z którą wspólnie kreślił plany na przyszłość, po wyjściu ze szpitala.Ale w tym momencie córeczka zapytała ojca:
"a jeśli nie przyjdziesz do domu, tato, co wtedy?" Pytanie córeczki go zaszokowało, ciągle o nim myślał i nie mógł się go pozbyć z pamięci.Po kilku dniach pielęgniarka zobaczyła go płaczącego i powtarzającego pytanie dziecka.Poprosił pielęgniarkę, aby dała mu odpowiedź na prześladujące go pytanie.Pielęgniarka z radością mu odpowiedziała głosząc mu Dobrą Nowinę.Dzięki pytaniu jego córki, mogła mu zasiać kosztowne ziarno Ewangelii.Opowiedziała mu o ukrzyżowanym Zbawicielu, który oddał swoje życie za grzeszników- takich jak ona i on."Mowa o krzyżu"okazała się w jego sercu "mocą Bożą ku zbawieniu".Przyjął ją z wiarą.Od tej pory ten chory człowiek stał się radosny i szczęśliwy, bo znalazł odpowiedź na pytanie: "co wtedy?"
Ten młody mężczyzna po trzech tygodniach odszedł do Pana. Gdy Pan go zabierał do siebie, mógł z radością oświadczyć:
  "Jeszcze dzisiaj będę w raju u Jezusa, mojego Zbawiciela !"

Wzruszająca historia, która uczy, że nie możemy odkładać na jutro, za miesiąc,
za rok, wyciągniętej do nas dłoni Jezusa Chrystusa. Bo tylko w Chrystusie
jest zbawienie. Pamiętajmy o tym, że odwracając się od Pana, za godzinę możemy tego żałować. Bo za godzinę może być za późno!

MAŁE SIOSTRZYCZKI - wiersz Adama Kosmali na Dzień Dziecka.

Jutro Dzień Dziecka. Pomyślałem sobie, że dobrze by było zamieścić post, który by nawiązywał
do tego dnia.Przeszukałem kilka bogów Adama Kosmali, bo wiedziałem, że Adam Mirosław
pisze nie tylko wiersze typowo religijne, oparte na Biblii, ale też wiersze o otaczającej nas przyrodzie,
o kwiatach, ptakach,pięknie dzieła Stworzenia- przyrodzie. Pisze też i publikuje radosne wiersze dla dzieci.
Pozwolę sobie zamieścić jeden z wierszy dla dzieci, w którym widzimy miłość dzieci do rodziców,
rodziców do dzieci, ale przede wszystkim najwspanialszą miłość - miłość do Pana Jezusa, ale też miłość Pana do dzieci i ich rodziców.

MAŁE SIOSTRZYCZKI

Były sobie dwie siostrzyczki

mała Ania i Wiktoria,

takie piękne jak różyczki

każda mądra oraz zdolna.

Dnia pewnego rzekł im tatuś:

- zbudujemy dom rodzinny,

wokół niego będzie ogród

a w nim Boży świat biblijny.

Mama córciom powiedziała:

- nie wystarczą nam marzenia

przed tron Boga przyjść potrzeba

nasze spełni Pan pragnienia.

Więc dziewczynki dnia każdego

przy łóżeczku się modliły

troskę o dom budowany

Jezusowi powierzyły.

Upłynęło wiele czasu

Bóg rodzicom błogosławił

a wytrwałość za modlitwy

dobrocią swą nagrodził.

Wszyscy razem zamieszkali

w pięknym domu na ogrodzie

i Jezusa wysławiali

całe życie dnia o wschodzie.

DZIEŃ MATKI W ZBORZE NA ZGROMADZENIU 29.5.11.

Zgromadzenie  wczorajszej niedzieli miało "międzynarodowy charakter". Dlatego, że na nabożeństwie
byli zarówno Amerykanie, ale też i Ukraińcy, Holendrzy, no i Polacy. Była też niespodzianka.
Dzieci ze zboru postanowiły podziękować swoim mamom, z racji Dnia Matki, który był obchodzony
w czwartek 26 maja.Asia i Lenka przygotowały z dziećmi piękne piosenki, które nasi milusińscy zaśpiewali
na nabożeństwie. Po tych wzruszających pieśniach głos zabrał Wania z Ukrainy, który mówił świadectwo
swojego nawrócenia.Kiedy skończył Wania, wyszedł Jurij, który grając na gitarze śpiewał piosenkę
swojego autorstwa, a dzięki której poruszył serce Ludmiły, która została jego żoną.
Następnie mogliśmy zobaczyć filmik, przedstawiający wspólne zajęcia amerykańskiej i polskiej
młodzieży, która prowadziła obóz językowy "Gardawice 2011". Amerykanki  zaśpiewały też pieśń chrześcijańską, a potem nasza młodzież dziękowała młodzieży amerykańskie, dyrektorce gimnazjum
w którym odbywały się zajęcia, oraz  nauczycielce języka angielskiego.Organizatorem obozu była nasza siostra, Alicja Sarna, która  następnie tłumaczyła kazanie Słowa Bożego, które głosił Profesor
teologii z amerykańskiego uniwersytetu, Kevin Turner, a który liderował amerykańskiej młodzieży.
Brat Kevin głosił Słowo w oparciu o List Jakuba 1: 1-18. List ten jest podobny do Ks. Przypowieści.
Znajdujemy w nim 54 polecenia od Pana Boga. Został napisany w 61-62 roku naszej ery.
Jakub pisze słowa, które mają być pocieszeniem dla wierzących.Jest tu nauczanie o charakterze Boga.
Nie dajcie się zwieść, bracia moi, nie błądźcie- czytamy w 16 wersecie Listu.
Werset 13 mówi o największym zwodzicielu- szatanie. Szatan zwodzi tych, których Bóg przyciąga do siebie.
Już w 1 Księdze Mojżeszowej, w Rozdziale 3 widzimy Ewę, która mówi Panu Bogu,
że to wąż(szatan) ją zwiódł.W wersecie 13 czytamy o "darach" szatana, którymi są pokusy.
Pan Bóg oferuje nam inne dary, te uniwersalne, jak i szczegółowe.
Uniwersalne dary Boga to:
      1/ obdarzenie nas umiejętnością zachwytu nad dniem i słońcem;
      2/ przyciąganie ziemskie;
Darami szczegółowymi są między innymi:
1. Dar bycia matką - macierzyństwo;
2. Dar obdarowania nas dziećmi;
3. Dar społeczności z wierzącymi;
4.        Zbawienie w Chrystusie !- NAJWIĘKSZY Z DARÓW !
Pan Bóg jest dawca darów i jest niezmienny !
Jakub określa Boga jako ŚWIATŁOŚĆ ŚWIATA.
Tak wiele, co jest napisane w Biblii to    Boże  obietnice.
Pan zapewnia wierzącym natchnienie Duchem Świętym i społeczność z Bogiem !
Bóg i Jego obietnice się nie zmieniają ! Najlepsze ma dopiero nadejść ! Dzięki temu,co Boży
Syn Jezus Chrystus uczynił za nasze grzechy na krzyżu !


WIELKIE BOŻE OBIETNICE WIDZĘ NA KAŻDEJ STRONICY PISMA ŚWIĘTEGO -
                 -zakończył  kazanie Bożego Słowa Kevin Turner.
Panie !, dziękuję Ci za ten wspaniały czas, służący memu budowaniu i wzrastaniu w wierze !  

FAMILIADA 2011'

Dzisiejszy dzień, sobota 28 maja 2011' miał upłynąć na wspólnych grach i zabawach dzieci
i rodziców na zielonych boiskach wokół kaplicy Kościoła Wolnych Chrześcijan w Palowicach.
Niestety, po wielu dniach słonecznej pogody, nastąpiło jej załamanie i deszcz padał już
od piątkowego wieczora. Tak było też i w sobotę.My planowaliśmy "Familiadę", a Pan Bóg,
po wielu dniach posuchy, postanowił zesłać nam deszcz. Deszcz, który jest niezbędny dla rozwoju
i wegetacji roślin, potrzebny jest po prostu do życia.Dlatego też, wdzięczni Panu za deszcz,
musieliśmy zmodyfikować program rodzinnej imprezy - "Familiady".
Do zboru w Palowicach przybyła młodzież wraz z opiekunami i rodzicami z Bielska, Skoczowa,
Zabrza, Gliwic, Rudy Śląskiej, Świętochłowic,Palowic..., byli też goście z zagranicy.
Wszyscy zebrali się w kaplicy zborowej, gdzie powitał ich przełożony zboru w Palowicach,
starszy brat Marian Pawlas.Po powitaniu i modlitwie, mogliśmy zobaczyć, jak przebiegała
zabawa w czasie ubiegłorocznej Familiady. Następnie dzieci i młodzież, wspólnie z dorosłymi
śpiewali pieśni chrześcijańskie, pląsali i brali udział w zabawach o tematyce biblijnej.
Potem nastąpił podział na grupy, w zależności od wieku i w tych grupach wiekowych (dla dzieci
i młodzieży) odbywały się konkursy,rozważania wersetów biblijnych oraz wspólna zabawa.
A opiekunowie i rodzice, w tym czasie, mogli wysłuchać kazania Słowa Bożego, który wygłosił
Brat Joy z Indii(tłumaczyła Hania Pawlas).Hinduski kaznodzieja mówił o ojcu wiary Abrahamie,
oraz  mężu Bożym Samuelu.Życie Abrahama ma być przykładem dla naszego życia,
tak małżeńskiego, jak i rodzinnego. Zaś Samuel jest przykładem służby dla Pana; Samuel jest efektem wysłuchanej przez Boga modlitwy.
Po zajęciach w grupach był czas na rozmowy, wspomnienia i modlitwy "przy kominku".
Było też "coś dla ciała". Siostry przygotowały smaczne surówki, ciastka oraz napoje, a bracia
ze zboru w tym czasie smażyli już kiełbaski i mięso na rożnie. Mogliśmy się posilić tymi
smakowitymi pokarmami, napić się, krótko mówiąc wzmocnić ciało.
Byli też i tacy, którzy mimo padającego nieustannie deszczu grali w siatkówkę, kopali w piłkę,
a najmłodsze dzieci bawiły się w piaskownicy, jeździły na rowerkach i huśtały na huśtawce...
Po posiłku zebraliśmy się znowu w kaplicy, gdzie podziękowaliśmy Bogu za jedzenie , ale i za
wspólnie spędzony czas.Modliły się zarówno dzieci, jak i dorośli.
Końcowym punktem "Familiady" było losowanie nagród, w tym głównej nagrody, jaką był rower.
Główna nagroda przypadła w tym roku bratu z Gliwic, który ucieszył się z prezentu dla córki.
Szybko minęło te parę godzin.Roześmiani, zadowoleni , pełni optymizmu, mogliśmy  udać się
do swoich miejsc zamieszkania. Jesteśmy wdzięczni Panu Jezusowi za ten wspaniały czas !
Do zobaczenia w przyszłym roku  na kolejnej "Familiadzie" w Palowicach !

KAZANIE SŁOWA BOŻEGO BRATA JOY Z INDII.

Wczorajsze, czwartkowe studium biblijne miało inny niż zazwyczaj charakter. Gościliśmy
na nim zarówno ewangelistę i kaznodzieję z Indii, brata Joy, jak też dwójkę braci z Ukrainy,
brata Jurija i brata Wanię. Jurij i Wania powiedzieli o sobie parę zdań, a także zaśpiewali
z akompaniamentem gitary chrześcijańską pieśń w języku ukraińskim. Ewangelista Joy
opowiedział o sytuacji chrześcijan w Indiach, o swojej służbie misyjnej, a potem wygłosił
kazanie Słowa Bożego,którego przesłaniem było biblijne porównanie naszej wiary do wiary
dziecka. Rozważania te były oparte głównie na Ewangelii Mateusza, 18: 1-4 oraz 19: 13-15.
Pismo Święte mówi, że:
  1/ Aby wejść do Królestwa Niebieskiego musimy zmienić się jak dzieci;
  2/ Aby być wielkim w niebie, trzeba się stać jak małe dziecko;
Warunek pierwszy mówi o wejściu do nieba, warunek drugi , o osiąganiu dojrzałości
i duchowym wzroście, aby otrzymać zaszczyty w niebie.W 1 przypadku dotyczy to nawrócenia,
zaś w 2 przypadku mowa jest o naszym codziennym "stawaniem się jak dzieci".
Jak do tego dojść ?
Kaznodzieja przedstawił i omówił 10 przykładów "stawania się jak dziecko";
1/ Dziecko przychodzi na świat płacząc, wtedy, gdy jest głodne, chce pić, chce spać...
My też mamy "płakać" przed Bogiem o każdą rzecz w gorącej i szczerej modlitwie.
                Płacz i krzycz do Boga w modlitwie !
2/ Dzieci są niewinne.
Tak jak faryzeusze w Starym Testamencie, i my musimy się pozbyć dwulicowości i hipokryzji.
Musimy się stać prości i nie skomplikowani, niewinni jak małe dzieci.
3/ Dzieci są pokorne.
Musimy się pozbyć naszej pychy i w sensie duchowym stać się ludźmi pokornymi.
4/ Dzieci wierzą we wszystko.
Tak jak małe dziecko, musimy uwierzyć bezgranicznie w to, co głosi Pan Bóg.
5/ Dzieci są uzależnione od starszych, nie mają pewności siebie, zależą od ojca.
My również musimy być spolegliwi i zależni od Boga.Nie możemy polegać na sobie samych.
6/ Dzieci zupełnie ufają ojcu, nigdy nie wątpią w obfitość od ojca.
Mamy być ufni naszemu Niebiańskiemu Ojcu, nigdy nie wątpić w obfitość Jego łask dla nas.
7/ Dziecko potrafi przebaczyć i zapomnieć.
Tak jak Bóg przebacza nasze przewiny(grzechy) i o nich zapomina, tak i my , Bóg od nas
tego oczekuje, musimy nauczyć się przebaczać i zapominać.
                 Przebaczajcie i zapominajcie !
8/ Dzieci potrafią się wszystkim zachwycać, potrafią się łatwo ekscytować.
Każdy z nas, codziennie, powinien się zachwycać i ekscytować tym, co otrzymuje od Boga.
9/ Dzieci lubią naśladować swoich rodziców.
My, tak jak dzieci, mamy być naśladowcami Pana Boga, realnie i prawdziwie.
Naśladujemy Boga czytając, studiując i stosując w życiu Słowo Boże.
10/ Dziecko nie boi się niczego.
I my, jak dzieci, nie mamy się niczego obawiać, nie troszczyć się o nic.Mamy wszystko
w modlitwie powierzyć Bogu."Wszelką troskę złóżmy na Niego, bo On troszczy się o nas ! "

"Siedzimy na ramionach Jezusa", a dalej nosimy nasze brzemiona, zamiast je złożyć na Boga !
Bądźmy jak dzieci. Swoje brzemiona złóżmy na Jezusa !
Raduj się w Bogu zawsze, tak wielki mamy przywilej.
Pan czuwa nad nami !

MODLITWA

Gdy byłem dzieckiem, nauczyłem się podstawowych modlitw- "Ojcze nasz", "Wierzę w Boga", czy
też "Aniele Boży"... Z czasem , z książeczek do nabożeństwa uczyłem się, czy też  po prostu czytałem,
 inne modlitwy. Nie myślałem, jakie treści te modlitwy zawierają..., nikt tego ode mnie nie wymagał,
abym rozumiał, co mówię, albo czytam. Modlitwy były mówione jak mantra...Po kilku latach w ogóle
 przestałem się modlić...Uważałem, że modlitwa jest niepotrzebna i szkoda na nią czasu...
Kiedy, po wielu latach trafiłem do społeczności chrześcijańskich, zauważyłem, że tam się modlą,
indywidualnie, na głos, przed wszystkimi.Trochę mnie to na początku zszokowało,a nawet śmieszyło...
Przykro mi dziś to powiedzieć, ale wtedy nawet śmieszyli mnie mężczyźni, czy kobiety, którzy wznosili
do góry ręce,często zamykali oczy i pełnym głosem wznosili modły do Boga. Zauważyłem jednocześnie,
że modlący się nie mają w rękach żadnych "skarbczyków", że mówią teksty, których nie znam z żadnych książeczek do nabożeństwa...Myślałem, że jest to jakieś sztuczne, nie naturalne, że przypomina to
amerykańskie kościoły...Lecz po jakimś czasie, poznając bliżej dzisiejszych moich braci i siostry
stwierdziłem, że to wcale nie jest sztuczne, wyuczone..., że wypływa to z serc modlących się.
A potem Pan Jezus poruszył i moje serce. Tak się stało, że i ja zapragnąłem się tak modlić...
Na początku miałem obawy, że "się ośmieszę", gdy będę się modlił swoimi słowami.A inni tak pięknie
 się modlili...Lata mijają i mnie również udaje się coraz "ładniej" modlić. Bracia nie raz mi to mówili, że
ma to być moja autentyczna, z serca płynąca modlitwa, w której, tak jak potrafię mam dziękować Bogu
 za  Jego miłość, łaskę, za zdrowie, życie, za żonę,dzieci, wnuki..., oddawać mam Panu hołd i uwielbienie,
dziękować i prosić...Dziś wiem, że każdego dnia, o każdej porze dnia i nocy, mam za co dziękować
Panu  Jezusowi, który umarł za moje grzechy i dał mi pewność zbawienia !
Dlaczego o tym piszę? Ponieważ przed kilkoma dniami spotkałem się z podobną historią dotyczącą
 modlitwy, kiedy wracaliśmy z żoną i jedną "młodą" siostrą do domu. Mirka, gdy siedziała w samochodzie,
powiedziała- jak wy("starzy chrześcijanie") się pięknie modlicie, ja tak nie potrafię! A tak bym chciała!
Zarówno żona, jak i ja odpowiedzieliśmy jej, że nie ilość wypowiedzianych słów, nie jakość wypowiedzi,
ale szczerość serca,skupienie się na wypowiadanych słowach, natchnienie Duchem Świętym w modlitwie, jest najważniejsze.Bo modlitwa ma być do bólu szczera, otwarta "na" i "do" Boga !
Powiedzieliśmy Mirce, że i ona, gdy dłużej będzie z Panem, będzie napełniona Duchem Świętym
i jej modlitwa będzie też "coraz ładniejsza" I o to Cię proszę, Panie Jezu !