OSTATNIE WESTCHNIENIE

W jednej ze starych książek znalazłem wiersz poety, którego znałem raczej z innego rodzaju wierszy. Powiem wprost, że kiedyś poznałem frywolne wiersze tego bardzo znanego poety. Chodzi o polskiego poetę, żyjącego na przełomie XVIII i XIX wieku, hrabiego Aleksandra Fredrę (1793 - 1876).Nie wiedziałem, że Aleksander Fredro pisał też wiersze poświęcone Bogu. Oto jeden z wierszy:


                        OSTATNIE  WESTCHNIENIE
Boże zmiłuj się nade mną,
Bo w mej duszy jeszcze ciemno !
Składam korne, szczere dzięki
Za wsze dary z Twojej ręki,
Za ochronę mojej chatki,
Za wyrosłe lube dziatki,
Za powszedni kawał chleba,
Za codzienną rosę nieba,
Za jutrzenki uśmiech wonny,
Za światła strumień niezgonny,
Za srebrzystych tych gwiazd krocie
W błękitnym świata namiocie.
Szorstkie skały, śliskie progi
Odsuwałeś z mojej drogi
Przez czas długi, czas daleki,
Mocą świętej Twej opieki !


Niegdyś w bezwiednej ciemnocie,
A raczej dzikim zawrocie,
Kirem niewiary okryty,
Zapoznałem święte szczyty
Promienistej Twojej chwały;
Śmiałem nawet, płaz zuchwały,
W czarnej, bezmyślnej ślepocie
Przeczyć Boskiej Twej Istocie !
A Ty jednak, o mój Panie,
Miałeś wielkie zmiłowanie,
Wydobyłeś z błędnej matni, 
Gdzie nadziei kres ostatni.


Jak w puszczy dziecię zbłąkane,
Matce w kolebce oddane,
Tyś uśpił serca piosenką,
A ocknął wiatry jutrzenką !
Z boskiej krynicy czerpnięty
Miłosierdzia pomnik święty
W moją duszę się przesączył
I w jezioro wiary złączył,
Niezachwianej niczym wiary
W mądre, wielkie Twe zamiary !
     
                            Aleksander  Fredro (1793 - 1876)

NAJLEPSZY PRZEKŁAD BIBLII

Chciałbym opowiedzieć historyjkę, jaką znalazłem dzisiaj w kalendarzu "Dobry Zasiew".Wydała mi się tak interesująca, że pomyślałem, by się nią podzielić.

"Wiadomo przecież, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze usługiwanie, napisanym nie atramentem, ale Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych, lecz na tablicach serc ludzkich.
2. List do Koryntian 3,3

Historia mówi o czterech mężach Bożych, wierzących chrześcijanach, którzy wdali się w dyskusję, jaki przekład Pisma Świętego jest najlepszy.Dyskusja była ożywiona, lecz nie brał w niej udziału jeden z mężczyzn.W końcu został zagadnięty, jakie jest jego zdanie na ten temat.Na to ów mężczyzna odpowiedział, że najlepsze tłumaczenie, to tłumaczenie jego matki. Wprawdzie nie zna ona ani greki, ani języka hebrajskiego, ani łaciny, ale ONA PRZETŁUMACZYŁA MU BIBLIĘ NA ŻYCIE !
Nastąpiła chwila ciszy w dyskusji, nawet konsternacja. Ale po chwili w dyskusji można było zauważyć głębszą refleksję.Bracia zrozumieli, że o wartości  Biblii nie decyduje  z jakiego języka została przetłumaczona i kto ją tłumaczył(choć oczywiście ma to też znaczenie),ale jaki wpływ ma na nasze życie codzienne.
Co oznacza przetłumaczenie Biblii na życie? Oznacza, by w słowie i czynie żyć według wzorca Biblii.Oznacza, by poważnie traktować swoje chrześcijańskie życie- by Słowo Boże pozostawiało w nim wyraźny ślad ! Czyż nie jest to najlepsze tłumaczenie Pisma Świętego !
ŻYCIE  KAŻDEGO  PRAWDZIWEGO  CHRZEŚCIJANINA  POWINNO ODZWIERCIEDLAĆ  ŻYCIE  JEZUSA  CHRYSTUSA  !!!

URODZINY ALINKI...

Moja żona ALINKA ma dziś swoje święto.Jestem wdzięczny Panu Bogu za to, że postawił mnie na Jej drodze.Dziękuję Panu, że posłużył się Alinką, aby skruszyć moje kamienne serce. Dziękuję Panu Jezusowi za to, że Alinka jest ze mną, na dobre i złe. Za to, że możemy razem kroczyć tą wąską drogą, przez wąską bramę do spotkania z naszym Niebiańskim Ojcem ! Dziękuję Alince za Jej Służbę, i tej dla Pana, ale też tej dla dzieci, wnuków, no i dla mnie. Dziękuję ALINCE za to, że mam w niej wsparcie duchowe i za to, że jesień naszego życia nie jest uciążliwa ,możemy sobie wzajemnie pomagać i wspólnie się starzeć !
Alina

Jest to imię pochodzenia germańskiego. Oznacza zachętę w działaniu. Osoba z tym imieniem jest niestałego charakteru, nerwowa, pragnąca przewodzić w towarzystwie mieszanym. Nie lubi osób o tym samym, co ona imieniu. W domu i rodzinie zasadnicza, jak również troskliwa matka. Wierna w małżeństwie. Nieznosząca kłamstwa, ani plotkarstwa. Zdolna wznieść się na wyżyny życia duchowego, skłonna do ascezy.

Alinka z Jirzim Zmozkiem i jego żoną Marcelą w Havirzowie.

Alinka z Zuzią i Dominikiem

Ainka, Aja, Ajka, Al, Ala, Alajn, Alajna, Alcia, Alciunia, Alcka, Aleczka, Ali, Alien, Aliena, Alik, Alin, Alincia, Alineczka, Alinek, Alinex, Alini, Alinionek, Alinka, Alinox, Alinsien, Alinusia, Alinuś, Alinuśka, Alisia, Aliszka, Aliś, Alka, Alonka, Alula, Alunia, Alunka, Alusia, Alutek, Alutka, Aluś, Aluśka, Alyna, Ina, Ineczka, Inka, Inus, Lesia, Lina, Lineczka, Lini, Linka, Linsien, Lunia, Lunka, Lusia, Luśka 

ALBOWIEM TAK BÓG UMIŁOWAŁ ŚWIAT...

"Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony."           Ewangelia Jana 3, 16-17


Ten wspaniały werset biblijny jest inspiracją do zamieszczonego na dzisiejszej stronie kalendarza "Dobry Zasiew 2011" wiersza, podpisanego inicjałami J.G.Oto treść tego mądrego wiersza:

Ach, jest coś w człowieku, co tęskni i szuka !
Bezradny filozof, bezsilna też sztuka,
aby to wyrazić przez mądre maksymy,
czy słowem wyrzeźbić w poematów rymy.

Ach, czymże jest człowiek, że brakło symboli,
aby odmalować,co go w duszy boli?
Niejeden próbował odpowiedź dać gładką,
zająwszy się nieco tą wielką zagadką.

Chociaż mędrzec mówi, że on to już umie,
to jest dowód na to, że nic nie rozumie.
Im dalej,im szerzej, im głębiej,im wyżej,
gdy zda się, że jest już ujęte najbliżej,

znów każe przemierzać, bezkresne rozstaje,
ani w dzień,ani w nocy spoczynku nie daje.
Dlaczego cieniami wszystkie tutaj drogi,
a życie przemija, jak iskra z pożogi?


Więdnie tak, jak kwiaty wraz z trawą skoszone,
chociaż bywa piękne - śmiercią naznaczone !
Co za dziwne sprawy ? Jakie są ich sedna?
Nocą, dniem się trudzi głowa tu niejedna. 


Jaki będzie koniec ziemskiego padołu ?
Czy wszystko nie pójdzie do jednego dołu ?
Jest może Ratownik, by z prochu wybawił,
by na karku śmierci nogę swą postawił ?


Nie przez przypadek Ratownik jest napisany z dużej litery. Bo Ratownikiem tym jest nasz Zbawiciel i Zbawca, ten, który oddał swoje życie jako OFIARA ZA MOJE I TWOJE GRZECHY Jezus Chrystus Boży Syn !!!

URODZINY SYNOWEJ KASI

Moja synowa Kasia, kończy dziś kolejny rok życia. Nie powiem, ile kończy lat(35), ale szczęśliwi czasu nie liczą, ani tym bardziej lat.Kasia jest szczęśliwą żoną i matką. Ma dobrą pracę. Wydaje mi się, że czuje się spełniona w życiu. Życzę Jej, by spełniły się Jej najskrytsze marzenia, by zdrowie dopisywało, by otaczała Ją miłość i szacunek męża oraz miłość Radzia i Zuzanki. A ja mam też takie życzenie, by pamiętała o przyszłości i wieczności !
Sięgnąłem do znaczenia imion. I jakie jest znaczenie imienia  KATARZYNA :
  Katarzyna

Katarzyna Osoba o tym imieniu godna jest podziwu, szacunku i uznania. Jest, bowiem szlachetna, prostolinijna, stała w przekonaniach, pracowita, skrupulatna. Nie znosi osób dwulicowych, krętaczy i kłamców. Ma duże uzdolnienia artystyczne oraz dar opanowania wiedzy, dlatego może odegrać poważna rolę w życiu naukowym. Osoba kulturalna, oddana domowi, mężowi i kochająca dzieci całym swym dobrym sercem. Lubi przyrodę, podziwia sztuki teatralne, daje przykład jak zdobywać wiedzę.

Powiem wprost, że wiele cech tej charakterystyki pasuje do Kasi.

Przedstawiam Katarzynę na fotografiach.

Z JEZUSEM NA CO DZIEŃ

 W moim archiwum znalazłem ciekawą historyjkę, którą, razem z innymi wierszami przysłał mi Brat w Chrystusie, Adam. Podzielę się tą historyjką:

Górnik 

W kopalni węgla pracował pod powierzchnią ziemi młody, wierzący górnik. Pewnego dnia danemu było przeżyć przy pracy niezwykle trudne doświadczenie. Wszystko układało się na opak. Odprowadzony przez niego wózek pełen węgla wykoleił się na zakręcie szyn i to tak nieszczęśliwie, że młody górnik w żaden sposób nie mógł go z powrotem wyprowadzić.

Kiedy tylko udawało się ustawić jeden koniec wózka na szynach, drugi natychmiast wypadał. Ponieważ na tym odcinku nie było nikogo ze współpracowników i nie miał mu kto pomóc, był on zdany wyłącznie na własne siły. Było to dla niego nauką cierpliwości, gdyż w swoim dawnym życiu był bardzo porywczy i nerwowy. Niepostrzeżenie nadszedł sztygar i schowawszy się za ścianę węgłową przyglądał się mozołom owego górnika: “Ciekawy jestem, czy i dziś wytrzymasz w tej swojej świętej cierpliwości” - powiedział sam do siebie – „Myślisz pewnie, że cię nikt nie widzi i za chwilę pięknym wybuchem złości ujawnisz swój prawdziwy temperament!” Przez parę minut górnik zmagał się jeszcze z wózkiem, ale bez rezultatu. Wreszcie, nastąpił oczekiwany przez sztygara moment. Na twarzy młodzieńca odmalowało się wzruszenie, a z piersi wyrwały się słowa. Jednak ku ogromnemu zdziwieniu obserwującego sztygara, były to słowa i melodia pieśni:

Ach, potrzebuję Cię, łaskawy Panie mój!

Twe imię skałą mą, w Nim jest pociechy zdrój!

O Panie, drogi Panie, potrzebuję Ciebie;

Ja muszę mieć Cię zawsze, błogosław mi! (Ś.P. 320)

Górnik z podniesioną głową, dźwięcznym, choć drżącym głosem, odśpiewał zwrotkę pieśni. Dziwnie i potężnie brzmiały te słowa w tym głuchym i czarnym podziemiu. Wiernym był Bóg i przyznał się do jego prośby. Po paru chwilach wózek z węglem potoczył się szczęśliwie dalej. Sztygar odszedł z tego miejsca wewnętrznie pokonany i od tamtej chwili stał się dla owego młodego górnika całkiem innym człowiekiem, wcześniej był bowiem dla niego srogi i dokuczliwy.

Tak działa świadectwo życia. Kochany bracie i siostro! Czy Ty zdajesz sobie sprawę z tego, że nasze zachowanie w samotności jest również świadectwem?

ŚWIADECTWO JURY Z MIKOŁAJEWA

Od kilkunastu dni "u Pawlasów" przebywają dwaj bracia w Chrystusie, Jurij i Wania.Przybyli oni do Polski, aby "uczyć się" od polskich chrześcijan głoszenia Dobrej Nowiny, modlitwy do Boga, a także głosić Słowo Boże i opowiadać, jak Jezus Chrystus zmienił ich życie.Pan ich odnalazł w takim momencie  życia, że ludzie skazali ich na potępienie, stali się "trędowaci" w pojęciu ludzkim. Odbywali kary za popełnione przez siebie zbrodnie.I wtedy to, Pan Jezus zaczął pukać do ich serc, a oni, po wielkiej bitwie z szatanem, odpowiedzieli na zaproszenie Boga, który nie pozwolił im zginąć, nie chciał, by zostali wtrąceni w otchłań . By z ciemności wyszli na światło i poznali Bożą miłość i łaskę ! 
Na wczorajszym zgromadzeniu w naszym zborze, Jurij opowiedział historię swojego życia.Oto ona:


Jura żył i rósł w rodzinie, gdzie nie było biedy. Dziadek był oficerem milicji, ojciec lotnikiem, a matka księgową. Niczego mu nie brakowało.Miał pod dostatkiem jedzenia, picia, miał w co się ubrać i gdzie mieszkać.Ale to mu nie wystarczało. Zechciał "urozmaicić" swoje młode życie.Mając 14 lat trafił "na ulicę", zaczął pić alkohol, palić nałogowo papierosy, a także używać narkotyków. Zaczął też przestępcze życie- napady, kradzieże,rozboje... Pierwszy wyrok usłyszał, gdy miał 16 lat, a gdy miał lat 18, zabił człowieka. Wyrok sądu: kara śmierci przez rozstrzelanie.Dzięki zabiegom dziadka, kara śmierci została zamieniona na długoletnie więzienie.W zakładach karnych spędził 18 lat swojego młodego życia. I to tam, w odosobnieniu,
Pan Jezus wyciągnął do niego swe ramiona.Był ciężko chory, gruźlica wyniszczała jego organizm.Przebywał w więziennym szpitalu, po raz drugi skazany na śmierć.Ale Bóg posłużył się innym więźniem,który podsunął mu do ręki mały, niebieski Nowy Testament, tzw. gedeonitkę.Sięgnął po Biblię, ale nic nie rozumiał, co tam jest napisane.Odrzucił ją w kąt. Ale jego serce zostało już poruszone. Ponownie sięgnął po "gedeonitkę", zaczął czytać i rozmyślać.Zrozumiał, że musi pojednać się z Bogiem, aby zostać zbawionym.Nastąpiła w nim wewnętrzna przemiana, oddał całego siebie Jezusowi Chrystusowi. Ale gruźlica powodowała, że zbliżała się śmierć. Lecz on się już jej nie bał. Bo wiedział, że , tak jak łotr na krzyżu, został dotknięty Bożą łaską. I Bóg miał dla niego inne plany.Lekarze nie dawali mu szans na przeżycie, miał wysoką temperaturę i wydawało się,
że to jego ostatnia noc na tym świecie.Lecz Jezus dokonał cudu. Rano żył, gorączka ustąpiła, a potem stopniowo poprawiało się jego zdrowie. Choroba zaczęła zanikać i stał się drugi cud - został zwolniony z więzienia. Przez 5 lat nie miał stałego miejsca zamieszkania. Pomieszkiwał w Domu Miłosierdzia.Potem dopiero, gdy dalej kroczył z Bogiem i głosił ludziom, często kompanom ze "starego życia", Ewangelię Jezusa Chrystusa.Dopiero wtedy otrzymał dowód osobisty i inne dokumenty osobiste, potrzebne do funkcjonowania w społeczeństwie. Trafił do chrześcijańskiego zboru. Nauczył się grać na gitarze, skomponował piosenkę, aby oddać cześć Najwyższemu, ale też zaimponować siostrze ze zboru Ludmile. Ludmiła została jego żoną, a potem wspólnie z nią uczęszczali do Instytutu Biblijnego, który ukończyli w ubiegłym roku.Jurij od 11 lat podąża drogą z Chrystusem ! Został ordynowany na kapelana więziennego. Ma pod swoją opieką duszpasterską 6 zakładów karnych na Ukrainie, każdy oddalony od Mikołajewa, gdzie mieszka, o ponad 100 kilometrów.W ciągu tygodnia 2- krotnie odwiedza każde z tych więzień. Pan Bóg nie chciał go, gdy był gruźlikiem, zabrać do siebie !
Bóg chciał, by Jura głosił Słowo Boże  terrorystom, złodziejom, sutenerom , oszustom i mordercom.Boże działanie sprawiło, że 10 morderców nawróciło się i idą "z  Jezusem".

Panie Jezu !
Dziękuję Ci za służbę Jurija, za głoszenie Twojego Świętego Słowa !
Daj Panie Jurze siłę wytrwania oraz radość ze służby- jemu i jego żonie Ludmile !

P.S.Będąc w Polsce, Jura odwiedził też 3 zakłady karne, dwa w Kłodzku i jeden w Szerokiej.
Był też z Wanią na oddziale odwykowym szpitala w Toszku. Zarówno w więzieniach, jak
i w szpitalu głosili, jak Jezus odmienił ich życie.

Jurij

Jurij

Wania(tł. Lenka)

Wania i Jura

Jurij

Wania i Jura

Jura i Wania

Wania i Jurij

Wania i Jura