sobota, 13 sierpnia 2011

BIBLIA

"Zakon Pana jest doskonały, pokrzepia duszę,świadectwo Pana jest wierne, uczy prostaczka mądrości. Rozkazy Pana są słuszne, rozweselają serce, przykazanie Pana jest jasne, oświeca oczy."
                                                                Psalm 19: 8-9
Dzisiejsza kartka z kalendarza chrześcijańskiego "Dobry Zasiew 2011" wryła mi się głęboko do serca. Tekst, jaki się na niej znajduje opisuje, czym jest  BIBLIA. Chciałbym podzielić się tymi zapiskami, aby każdy, i ten, który to wie, ale przede wszystkim ci, którzy tego nie znają, mogli dowiedzieć się, czym jest ta KSIĘGA.
 
    BIBLIA  to nadzwyczajna księga - to Słowo samego Boga. Odsłania Jego doniosłe zamiary, demaskuje prawdziwy stan człowieka, ukazuje drogę zbawienia, karę lekceważących pokutowanie grzesznika i wieczną szczęśliwość wierzącego.Jej nauki są święte, przykazania zobowiązujące, historie prawdziwe, a postanowienia bezsporne... Zawiera światło, by Cię prowadzić, pożywienie, by Cie nakarmić, pociechę, aby Cię pokrzepiać. Jest ona mapą dla podróżnych, laską pielgrzyma, kompasem sternika, orężem żołnierza i sztandarem chrześcijanina. W niej jest ukazany raj, niebo jest otwarte, a bramy piekła zamknięte.Chrystus jest wzniosłym tematem, nasze zbawienie jej zamiarem, a  uwielbienie Boga jej ostatecznym celem.Czytaj ją z modlitwą !

Warto przeczytać, przemyśleć i rozważyć tę wspaniałą definicję.A potem zapamiętać na zawsze i żyć, na co dzień według tego przepisu. Bo jest to przepis na szczęśliwe życie z Bogiem Jezusem Chrystusem !

środa, 10 sierpnia 2011

BRAT CZESŁAW BASSARA W SERBII...

Z przyjemnością chciałbym się podzielić radosnymi wieściami ze służby Brata Czesława Bassary, o których informuje w kolejnym swoim liście adresowanym bezpośrednio na mój adres.Pozwolę sobie na zamieszczenie tego nowego listu, aby każdy, kto go przeczyta, dowiedział się o wspaniałej służbie dla Pana. Służbie, jaką wykonuje Brat Czesław z całą swoją rodziną(ukłony dla żony Heleny) oraz wieloma współpracownikami, rozsianymi po całym świecie.A oto list:

Czeslaw Bassara do mnie

Drodzy Kaiserowie!

Mam ten wielki przywilej pozdrowić Was z przepięknej Serbii, gdzie przez tydzień prowadzę zajęcia ze studentami w ramach Instytutu Szkoleniowego Społeczności Ewangelizacji Dzieci w Zlatiborze. Jest to gdzieś na południowym zachodzie Serbii, w pobliżu granicy z Bośnią i Hercegowiną. Tym razem wykładam List do Galatów (10 godzin) i Zwycięskie Życie (10 godzin). Oprócz tego dzielę się prezentacjami na temat historii ewangelizacji dzieci w Europie Środkowo-Wschodniej; w latach 1990-2007 prowadziliśmy to dzieło. Moim studentom przedstawiam także prezentacje o odległych krajach, które ostatnio mogłem odwiedzić w ramach naszej Międzynarodowej Służby Nauczania Biblii. Wczoraj pokazywałem im film i slajdy z Haiti, Burkina Faso, Mali i Hong Kongu, a potem o te kraje modliliśmy się. W piątek będzie uroczyste zakończenie Instytutu i wręczenie dyplomów. Z radością znów przy pomocy Słowa Bożego zachęcę moich studentów do dzieła ewangelizowania nowego pokolenia w swoich narodach. Wśród  moich wspaniałych studentów reprezentowane są następujące narody: serbski, słowacki, węgierski, cygański, chorwacki, macedoński. Po ukończeniu Instytutu nasi absolwenci będą zajmować się organizowaniem pracy ewangelizacyjnej w swoich narodach, szczególnie w takich miejscach, gdzie jeszcze nie ma zborów. Dziękuję Bogu za każdego z nich; dziękuję także Wam, że jesteście częścią tego przedsięwzięcia poprzez Wasze modlitwy. Macie więc także udział w ewangelizowaniu narodów, które wyżej wymieniłem.

Muszę także z Wami podzielić się radością, że dwa tygodnie temu na tym Instytucie wykłady prowadził nasz syn Bogdan, a Instytut w Zlatiborze jest prowadzony przez Darka i Lidię, którzy kilka lat temu ukończyli Instytut Szkoleniowy w Czechach i na Słowacji. Obecnie mieszkają w Nisz, trzecim co do wielkości mieście w Serbii, skąd prowadzą dzieło ewangelizacji dzieci w całej Serbii. Jakże warto było kiedyś w nich zainwestować! W tym tygodniu uczą także moi starzy współpracownicy, Doug i Linda. Należeli oni do zespołu, który prowadziliśmy od początku lat dziewięćdziesiątych, jeszcze z Wiednia. Doug wtedy był odpowiedzialny za Jugosławię, a Linda pomagała w Rumunii. Obecnie Doug prowadzi dzieło w Czarnogórze, a Linda w Mołdowie. Jakże cieszę się, że Pan nadal ich używa! Możecie sobie wyobrazić, jaka to radość dla mnie spotykać moich starych członków zespołu nadal aktywnych i odpowiedzialnych na różnych terenach w Europie!

Ostatnie 21 lat naszej służby określamy jako wyjście do naszej ‘Samarii,’ gdzie Bóg używał nas w krajach, które wcześniej nie znaliśmy, mentalności ich nie zawsze rozumieliśmy, albo nawet wrogo do nas nastawionych. Pan Bóg darował jednak łaski, że wolno nam było w wielu przypadkach dzieło to rozpoczynać i rozwijać, szczególnie w tych krajach, gdzie było ono reglamentowane, albo w ogóle zakazane. Bogu należy się chwała, a Wam wdzięczność.

W modlitwie pozostaję,

Wasz współpracownik

Czesław Bassara
Międzynarodowa Służba Nauczania Biblii (www.proword.eu)
Brat Czesław Bassara głosi Słowo Boże w czasie chrztu wiary w 2009 roku(2.8.)  w  Palowicach

OPIS PIERWSZYCH CHRZEŚCIJAN

W jednym z archiwalnych numerów czasopisma chrześcijańskiego 'ZIARNO PRAWDY" Lester Troyer pisze, jak w starożytności byli oceniani i opisywani chrześcijanie:
"Opisując chrześcijan z pierwszego wieku, Arystedes tak powiedział rzymskiemu cesarzowi Hadrianowi: "Oni kochają się wzajemnie. Zawsze pomagają wdowom; chronią sieroty przed tymi, którzy mogliby im zrobić krzywdę. Jeśli coś posiadają, chętnie dzielą się z tymi, którzy nie mają nic: kiedy widzą obcego przybysza zabierają go do domu i cieszą się z nim, traktując tak, jak gdyby był ich prawdziwym bratem. Oni nie uważają się za braci i siostry z ciała i krwi, ale z Ducha, w Bogu".
Czyż nie jest to wspaniały opis uczniów Jezusa! Czy Pan Jezus przed 2 tysiącami lat nie uczył, jak mamy żyć, aby mieć przywilej , aby   nazywać się chrześcijanami? Czy ten opis Arystedesa jest inny, niż wskazówki i napomnienia, jakie spotykamy w Listach Ap. Pawła, Piotra, czy Jakuba? A jak  opisałby współczesny "Arystedes" chrześcijanina? Czy tak samo? Zastanówmy się, w którym jesteśmy miejscu? Czy odpowiadamy opisowi pierwszych chrześcijan, czy też dzisiejszy opis jest zupełnie inny? Niech każdy sam sobie odpowie ! A na końcu niech każdy, kto uważa się za chrześcijanina,odpowie sobie na pytanie, czy czasem nie okłamuje samego siebie ! Jeśli znajdziesz przykrą dla siebie odpowiedź , to nie pozostaje nic innego, tylko paść na kolana, w modlitwie przeprosić Boga , prosząc jednocześnie Pana, aby pomógł się nam zmienić! Abyśmy w pełni mogli nazywać się CHRZESCIJANAMI !!!

poniedziałek, 8 sierpnia 2011

REFLEKSJE NA TEMAT KSIĘGI NAHUMA

Dzisiejszego poranka sięgnęliśmy w Biblii do Księgi Nahuma.A oto kilka refleksji na temat tej Księgi Starego Testamentu.Żeby zrozumieć treść tej Księgi, sięgnąłem do "komentarza Biblijnego do Starego Testamentu " Williama MacDonalda. Autorem tej Księgi jest prorok NAHUM. NAHUM pochodził z Elkosz, które  często utożsamia się z Kafarnaum. Imię to oznacza "POCIESZYCIEL".C.H.H. Wright napisał o tej starotestamentowej Księdze: Opisy przedstawione przez Nahuma są wytworne i piękne, a księgę słusznie zalicza się do najcenniejszych pereł literatury starotestamentowej.Proroctwo Nahuma pochodzi najprawdopodobniej  z 663 r. p. Ch, po podboju No-Ammona z Teb. A Niniwa została zniszczona w 612 roku za panowania bałwochwalczego króla Manassesa.Asyryjczycy pogardzali Bogiem Izraela, Bogiem kontrolującym wszystko, łącznie z upadkiem Niniwy, stolicy Asyrii, zamieszkałej wówczas przez 600 tysięcy mieszkańców.Asyryjczycy byli bezlitośni wobec wrogów.Potrafili ich w wyszukany sposób torturować i zadawać im powolną śmierć.Wbijali na pale, a potem obdzierać ze skóry, która była zawieszana w namiotach żołnierzy.Tak jak w Księdze Jonasza widzimy upamiętanie się niniwijczyków, tak Nahum opisuje ich powrót do starego, grzesznego życia, które ściąga Boży gniew. Księga Nahuma to potępienie militaryzmu !
Za "komentarzem" - zarys treści Księgi Nahuma:
I.BÓG JAKO SĘDZIA.
II. PEWNOŚĆ ZAGŁADY NINIWY.
III. OPIS OBLĘŻENIA NINIWY.
IV. BOŻE POSTANOWIENIE ZNISZCZENIA MIASTA.
Na koniec przytoczę słowa, mówiące o gniewie Boga i obietnicy zniszczenia Niniwy:
3.4. Z powodu wielkiej rozpusty nierządnicy, powabnej, uroczej, czarownej, oszałamiającej narody swoim nagim ciałem, a ludy swoimi czarami,
3.5.Oto Ja wystąpię przeciwko tobie - mówi PAN ZASTĘPÓW - podniosę poły twoich szat na twoją  twarz i pokażę ludom twoją nagość, a królestwom twoją sromotę,
3.6. I obrzucę cię brudami, zelżę cię i uczynię cię widowiskiem.
3.7. Ktokolwiek cię zobaczy, będzie uciekał przed tobą, mówiąc: Niniwa jest zburzona! Któż jej będzie żałował? NIE  MOGĘ  ZNALEŹĆ  DLA  CIEBIE  POCIESZYCIELI !!!  
Pan Bóg nie lubi , gdy ktoś z Niego drwi i się naśmiewa. PAN JEST BOGIEM SPRAWIEDLIWYM ! 

niedziela, 7 sierpnia 2011

SŁOWO BOŻE BRATA MARIANA PAWLASA - "Zasady Bożego Kościoła"

Na dzisiejszym zgromadzeniu zboru (7 sierpnia 2011) usługę Słowa Bożego miał przełożony zboru KWCH w Palowicach, brat Marian Pawlas.Kazał na temat Bożego Kościoła, oraz zasad , na jakich powinien opierać się żywy Kościół Jezusa Chrystusa.
W Nowym Testamencie słowo  KOŚCIÓŁ (EKLESIA) jest wymienione 140 razy. KOŚCIÓŁ to centralne miejsce KRÓLESTWA BOŻEGO, odkupiony drogocenna krwią Jezusa Chrystusa. KOŚCIÓŁ  to my - ludzie wierzący.Począwszy od  Pięćdziesiątnicy , aż do pochwycenia tylko prze WIARĘ W JEZUSA CHRYSTUSA możemy być ZBAWIENI.  KOŚCIÓŁ jest zbudowany na wyznaniu, będącym fundamentem , że Jezus Chrystus jest PANEM ! W naszym codziennym życiu Pan Bóg przemawia do nas poprzez Boże Słowo według Bożego Planu. Jeśli nasze życie oparte jest nie o własny, lecz Boży Plan, to wtedy możemy otrzymać Boże Błogosławieństwo, które zagości w nas automatycznie.Chcąc robić wszystko według siebie, nie mamy co liczyć na błogosławieństwo Boga ! BÓG daje nam plan, jak KOŚCIÓŁ ma być zbudowany.Ten Plan to BIBLIA, której właścicielem jest Bóg ! Każdy człowiek, przez wiarę w Jezusa Chrystusa może należeć do tego KOŚCIOŁA. Aby to osiągnąć, musimy postępować według tego planu - wzoru. Jak powinien wyglądać BOŻY KOŚCIÓŁ możemy przeczytać w Dziejach Apostolskich.Tam odnajdujemy 3 zasady BOŻEGO KOŚCIOŁA . 
1.Zasada : rób- czyń i nauczaj;   Dzieje Apostolskie 1:1
Pan Jezus najpierw dokonywał cudów, a później nauczał.Od Niego musimy się uczyć co, i jak mamy robić.Czynienie dobrych uczynków bez Jezusa jest odstępstwem.Jeśli będziemy posłuszni Słowu Bożemu, wtedy Duch Święty i Pan Jezus będzie działał w nas.Można uczestniczyć w dziesiątkach konferencji, zrobić tysiące notatek, lecz jeśli nie zastosujemy ich w codziennym życiu, to nasze działanie będzie daremne.
2.Zasada : opowiadaj i czekaj;   Dzieje Apostolskie 1:8
Mamy opowiadać o Panu Jezusie tu i teraz.Musimy cierpliwie czekać.Nas Pan Jezus odnalazł. Teraz posługuje się nami, abyśmy innym, ludziom niewierzącym  opowiadali o Dobrej Nowinie, jaką przyniósł na świat Jezus Chrystus-Syn Boży.W Biblii czytamy: "Dzisiaj, gdy Jego(Boga) słyszycie, nie zatwardzajcie serca swego..." Bo teraz jest czas na opamiętanie, a za chwilę może być już za późno !
3. Zasada : zajmij swoje miejsce !    Dzieje Apostolskie 1: 24-25
Każdy ma zająć swoje miejsce, dla każdego w KOŚCIELE  jest odpowiednia SŁUŻBA! Musimy szukać i odnajdować swoją służbę.My, grzesznicy upadamy.Lecz upadek nie musi być zaraz katastrofą.Jeśli padniemy na kolana i w pokorze będziemy się modlić do Boga o wybaczenie naszych win, to Pan nam przebaczy ! Gdy nasze życie powierzyliśmy Bogu, to nasz upadek nie będzie katastrofą.Rozważania na ten temat znajdujemy między innymi w Starym Testamencie, w Księdze Micheasza 1 :7-8
Jeśli upadłeś, to zwróć swój wzrok na Jezusa, w pokorze proś o wybaczenie ! Pan Bóg twój upadek wykorzysta dla swej chwały !
Dla Ciebie jest zawsze czas ! 
Niech Bóg sprawi, byśmy znaleźli w Jego Kościele swoje miejsce !  



  

sobota, 6 sierpnia 2011

POKUTA

Wielu ludzi(ja też tak myślałem)sądzi, że  POKUTA  to chodzenie po rozżarzonych węglach,biczowanie się, chodzenie w worze pokutnym, lizanie posadzki w kaplicy,położenie się na wznak w wejściu do miejsca modłów, czy wielogodzinne modlitwy,albo wielodniowe trwanie w milczeniu.Są to autentyczne przykłady ze wspomnień byłych zakonników, którzy tak opisują trwanie w pokucie za swoje grzechy za murami zakonu...Pokutę też pamiętam jako odmawianie dziesiątek "zdrowasiek","ojczenaszek" i różańca, nie mówiąc już o posypywaniu głowy popiołem...Niestety, wielu i dziś tak pojmuje pokutę.Żeby zrozumieć, czym jest prawdziwa pokuta, trzeba się przede wszystkim  NA  NOWO  NARODZIĆ!  Bo dopiero wtedy otwierają się nasze duchowe oczy...
Mimo, że słowo to (POKUTA) jest dziś mniej znane, to przybiera ono z każdym dniem na znaczeniu.Gdy nawraca się choćby jeden z grzeszników, to całe niebo się raduje!
Co oznacza słowo  POKUTA?  Odpowiedź na to pytanie odnalazłem w chrześcijańskim kalendarzu DOBRY ZASIEW 2011. Pokuta to "zmiana wewnętrznego usposobienia człowieka, oparta na tym, że wszystkie rzeczy, a w szczególności własny stan, człowiek zaczyna oceniać wyłącznie w świetle Słowa Bożego.Poznaje swoje absolutne zniewolenie grzechem, winę wobec Boga i beznadziejnie zepsuty stan.W Biblii czytamy: "Biada mi, bo jestem zgubiony!" Z pokutą wiąże się darowane przez Boga poczucie głębokiego żalu nad własnym moralnym i duchowym upadkiem oraz nad dotychczas prowadzonym życiem(...) (Człowiek) doznaje głębokiego wstydu za siebie i za własny udział w znieważaniu Boga..."  POKUTA I NAWRÓCENIE są ściśle związane z sobą . "W pokucie otwierają się nam oczy na prawdę o nas samych. Gdy ją poznamy, wyznajemy Bogu nasze grzechy-wydajemy owoc szczerej pokuty-odwracamy się zdecydowanie od dotychczasowego naszego życia bez Boga, i świadomie zwracamy się ku Niemu.A jaką Bóg daje odpowiedź na prawdziwą pokutę? Odpuszcza nasze grzechy, swą łaską koi w swych ramionach, by przyjąć nas  NA ZAWSZE jako swoje dzieci."
Jakaż wspaniała wizja Bożej  obietnicy ! W szczerej modlitwie,w oddaniu swego życia Jezusowi, Bóg obdarzy nas swą łaską ! Zostaniemy przyjęci w POCZET  JEGO  DZIECI ! Dziękujemy Ci Panie za tę obietnicę!I za to, że będziemy Cię Panie Boże mogli oglądać w Niebie!
  

środa, 3 sierpnia 2011

SPOTKANIE NA ODWYKU

Andrzej, mój brat w Chrystusie, zaproponował mi wyjazd w poniedziałkowe późne popołudnie do Toszka, gdzie znajduje się Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych.Do tego szpitala, co poniedziałek, na Oddział Odwykowy przyjeżdża Chrześcijańska Misja ELIM, aby pensjonariuszom, przebywającym na detoksie głosić, jak Pan Jezus może uwolnić od nałogów każdego, kto w niego uwierzy i odda Mu swe życie.
Na spotkanie, które prowadził Andrzej,przyszło tym razem 15 osób-1 kobieta i 14 mężczyzn, w różnym wieku, od dwudziestu kilku lat do ponad sześćdziesięciu.W czasie tego wieczoru śpiewaliśmy przy akompaniamencie gitary popularne pieśni ze śpiewnika "Wędrowiec",bracia i siostry mówili świadectwa wyjścia z nałogu, a także , jedna z sióstr i ja czytaliśmy wiersze, ona swój, a ja od Heni, która też kiedyś była uzależniona od alkoholu, a dzisiaj jest przykładną żoną i matką, oddaną Jezusowi.Uczestnicy spotkania mogli napić się kawy, lub herbaty, zjeść ciastko, no i oczywiście zastanowić się i przemyśleć swoje dotychczasowe życie.Widziałem, że w czasie, gdy bracia i siostra mówili świadectwa,u niejednego z uczestników spotkania pojawiły się łzy, ukradkiem wycierane z policzków.Na koniec zaś,wielu  słuchaczy wyszło do modlitwy.
Bracia i siostry modlili się o każdego z ich, aby skruszyli swoje serca i oddali je Panu Jezusowi, a On pomoże wyjść z uzależnienia...Bo Pan Jezus powiedział, że zdrowi nie potrzebują lekarza...Wielu moich braci i sióstr odpowiedziało na zaproszenie Boga do swojego życia. Dzisiaj służą Panu Jezusowi ! A Pan ich używa do tego, aby skruszyli serca tych, którzy są nieczuli  na zaproszenia Boga. Oby Słowo Boże, Dobra Nowina, trafiło  do tych, do których przybywają bracia i siostry z Chrześcijańskiej Fundacji ELIM !
Prosimy Cię , Panie Boże,skrusz ich serca !

W czasie spotkania przeczytałem wiersz siostry Heni z Dąbrowy Górniczej.Oto ten wiersz:

STRACH   SAMOTNOŚĆ   I   PUSTKA

Strach samotność i pustka
Nie wiem co zrobić mam z sobą
Ta myśl że pomoże mi wódka
Wydaje się być dobra metodą

Trzymam kieliszek już w ręce
Nie wiem czy wypić czy wylać
Tak mocno bije me serce
Podnoszę do ust i...wychylam

To miało poprawić mój nastrój
A stało się wręcz coś innego
Zburzył się całkiem mój spokój
I znowu szukam winnego

To mąż mnie kocha za mało
Teściowa mnie nie rozumie
To mleko znów wykipiało
Odpędzić tych myśli nie umiem

Nalewam następny kieliszek
I tak już wszystko przepadło
Wtapiam się w złowrogą ciszę
I patrzę z niechęcią w zwierciadło

Widzę w nim twarz kobiety
Zgorzkniałej przegranej i złej
Alkohol zwyciężył niestety
W walce tak niepotrzebnej.